Blackjack ofwel Een-en-Twintigen, is één van de oudste kaartspelen die nog steeds in casino’s over de hele wereld gespeeld wordt. Historisch gezien is het moderne blackjack afgeleid van het Franse vingt-et-un, ofwel één-en-twintig, dat in de vroege 18e eeuw ontstond. Bij zowel de Franse als de Amerikaanse versie moet een speler dit bij de waarde van één-en-twintig zien te komen, zonder erover heen te gaan. De twee versies verschillen echter in de uitbetalingen. In de Amerikaanse versie van blackjack krijgt een speler een 3:2 bonus uitbetaling wanneer hij/zij een perfecte blackjack heeft. Een perfecte blackjack hand bevat maar twee kaarten: een Aas en een plaatjes kaart. De Franse versie geeft geen bonus uitbetaling bij een hand van één-en-twintig bestaande uit twee kaarten.

Of een blackjack spel nu Amerikaanse of Franse spelregels gebruikt bij uitbetalingen, de basis blijft hetzelfde. Iedere speler moet een betere hand dan de deler zien te krijgen zonder over de limiet van één-en-twintig te gaan. Om spanning aan het spel toe te voegen blijft altijd één van de kaarten van de deler op z’n kop op tafel liggen. Omdat iedere speler in feite een eigen onafhankelijk spel met de deler speelt, moeten ze de sterkte van hun hand ten opzichte van die van de deler inschatten. Wanneer de deler een goede kaart heeft, zoals een Aas of een plaatjes kaart, zullen de meeste spelers aannemen dat de deler de winnende hand bezit. Om de sterke hand van de deler te kunnen compenseren zullen spelers doorgaans agressief spelen en meer kaarten nemen. De kaarten van de andere spelers aan tafel hebben niets te maken met de blackjack speler, de enige persoon van wie een speler moet winnen is de deler. Het gebeurt vaak dat een speler een lagere hand dan anderen aan de tafel heeft, maar toch de uitbetaling kan innen omdat hij/zij een hogere hand dan de deler heeft.

In het geval van een exact gelijke numerieke waarde van speler en deler wordt dit een ‘push’ genoemd. Bij een ‘push’ wint noch speler noch deler de hand. Omdat geen van tweeën de hand wint, verliest geen van beiden geld. De hand wordt simpelweg ingeleverd en er wordt overnieuw gedeeld zonder verlies van enige zijde.

Soms krijgen spelers kaarten uitgedeeld met twee identieke waarden. In deze situatie hebben spelers de optie om hun originele hand te splitsen in twee verschillende handen. Wanneer een speler deze optie uitvoert, krijgt hij/zij twee extra kaarten erbij gedeeld om de handen compleet te maken. Beide handen worden daarna apart gespeeld. Sommige spelers gebruiken deze strategie omdat het hen toestaat om hun inzet te verdubbelen en zo eventueel ook de winst van een enkele hand.

Een ‘split’ en een ‘push’ zijn slechts twee voorbeelden van unieke blackjack speelwijzen. Variaties van het spel bestaan in ieder casino, waarvan de meeste opties het spel hebben aangepast om de inzet mogelijkheden te verhogen. Sommige casino’s bieden spelers zelfs de optie om te gokken op het feit dat de deler een perfecte blackjack heeft of niet. Deze optie, ‘purchasing insurance’ genoemd, is niet bij iedere blackjack tafel mogelijk.

Mensen die vaak blackjack spelen gebruiken hand signalen om de deler te laten weten welke actie ze willen ondernemen. Het meest voorkomende hand signaal is om met een vinger de tafel aan te raken, wat betekent dat de speler om een ‘hit’ vraagt. Een ander populair hand signaal is bij een ‘stand’ waar naar gevraagd wordt als een speler zijn/haar hand horizontaal over de kaarten beweegt. Andere blackjack spelmogelijkheden hebben ook handsignalen maar zijn minder vaak te zien in een casino. Veel casino’s stellen de voorkeur aan het gebruik van naar de deler gerichte hand signalen in plaats van verbale commando’s zodat er een video opname bestaat van iedere ronde. De video opnamen kunnen worden gebruikt om enige ontstane verwarring over hoe een hand gedeeld werd op te helderen.