De historische roots van roulette kunnen worden teruggeleid tot de 18e eeuw in Frankrijk. De vroege versie van het klassieke casino spel was een mix van Engelse en Italiaanse bord spellen die samengevoegd het spel vormen wat tot vandaag de dag nog bestaat. Zelfs de naam van het spel kan terug geleid worden naar de wortels van het spel, omdat roulette eigenlijk klein wiel betekent in het Frans. Er zijn bij roulette maar weinig dingen veranderd sinds het ontstaan van het spel en het grootste verschil zit hem in het aantal vakjes op het wiel in Europese en Amerikaanse versies.

Europese versies van het spel hebben maar 37 cijfers, met een enkele nul dienend als ‘vakje van het huis.’ Amerikaanse versies van roulette hebben 38 cijfers en bevatten zowel een enkele als een dubbele nul. Hoewel de moderne Amerikaanse versie van roulette een groter huis voordeel geeft dan Europese versies is het eigenlijk een verbetering van de roulette vormen die laat in de 19e eeuw populair waren in de Verenigde Staten. In de late 18e eeuw had een Amerikaans roulette wiel 3 vakjes voor het huis; de nul, dubbel nul en een American Eagle. Het American Eagle vakje werd afgeschaft omdat het het spel voor de spelers minder aantrekkelijk maakte.

Moderne versies van roulette zijn op alle vlakken gestandaardiseerd, behalve op het gebied van het aantal vakjes. Hoewel het aantal vakjes tussen verschillende landen en zelfs tussen verschillende casino’s kan variëren, blijven de spelregels en procedures voor roulette hetzelfde. Alle roulette wielen zijn geplaatst op de tafel, goed in het zicht van de deler en spelers, met een groot laken met vakjes aan de tafel vast gemaakt. Dit speelvlak, dat ook wel ‘layout’ genoemd wordt, geeft de cijfers en alle op het roulette wiel mogelijke inzetten weer. De huidige simplistische ‘layout’ met een enkel vlak wat over de hele wereld gebruikt wordt, is waarschijnlijk afgeleid van de Amerikaanse versie van het spel. Omdat de Amerikaanse gok saloons vaak haastig werden opgezet, hadden de roulette delers een eenvoudigere ‘layout’ gecreërd waarop makkelijker te spelen was. Traditionele Europese roulette ‘layouts’ hadden een kleinere ‘layout’ aan beide zijden van het wiel. Nu is de Amerikaanse ‘layout’ verreweg de meest gebruikte ‘layout’ vorm.

Spelers hebben een grote variatie van verschillende inzet keuzes wanneer ze een gokje wagen aan de roulette tafel. De meest riskante inzet is een inzet op een enkel cijfer, wat een ‘straight up bet’ genoemd wordt. Hoewel deze inzet populair blijft, heeft het de laagste winkans van alle inzetten. Aan de andere kant hebben ‘straight up bets’ vanwege het hoge risico, een extreem hoge uitbetaling wannee een speler het geluk heeft dat zijn/haar nummer gevallen is. Een veel meer voorkomende inzet is een ‘outside bet.’ Deze term komt van de lokatie op het speelvlak. Terwijl de individuele cijfers binnen in het vlak te vinden zijn, zijn de meeste combinaties aan de buitenzijdes van de tafel te vinden. ‘Outside bets’ hebben doorgaans een hogere winkans omdat ze grote groepen cijfers omvatten, zoals alle even of oneven cijfers. Het inzetten op kleur is ook een relatief solide inzet met een winkans van ongeveer 47%. Ter vergelijking; inzetten op een enkel cijfer geven een winkans van 37 tegen 1.

De aanwezigheid van de nul en dubbel nul geven het huis een onbetwist een voordeel. Roulette wordt vaak gezien als een ‘negative advantage game,’ wat betekent dat een speler statistisch gezien over een bepaalde periode geld verliest. Er zijn veel verschillende strategieën die beweren het huis voordeel kunnen bevechten en het voordeel om kunnen buigen naar de speler’s zijde. Het is echter voor geen enkel systeem mogelijk om het huis voordeel te niet te doen omdat het voordeel wiskundig is, en onveranderbaar. De enige strategieën die met succes het huis voordeel hebben uitgedaagd zijn strategieën die op zoek zijn gegaan naar oneerlijke roulette wielen die niet volgens de pure wet van de wiskunde draaien.